Stel je voor, je komt thuis van een dag hard werken en het huis is opgeruimd. Je partner is aan het koken en je kinderen gaan uit zichzelf de tafel dekken. Na het eten ruimen ze zelf de tafel af en na wat spelen, brengt je partner de kids als vanzelfsprekend naar bed, terwijl jij beneden een boek leest. Tussendoor heb je wat tijd doorgebracht met je kinderen, waarin ze wat vertelden over iets waar ze mee zaten en had je energie om aandachtig te luisteren en ze te helpen waar nodig.
Als je ‘s avonds de trap op loopt, ligt er geen was meer op de trap. Dat hebben de anderen al naar boven gebracht. Het kadootje voor Juffendag heeft je partner al in de tas van de jongste gestopt.
Je bent je hoofd leeg aan het maken, begint voldaan aan je avondritueel en schrijft nog wat moois op in je dagboek.
Klinkt dit niet zalig. Wat gebeurt er als je partner (en je kid(s)) meehelpen thuis en niets meer aan je vragen? Dan kan er zomaar 20 kilo van je schouders vallen.
Het is het moment waarop de mentale last van het onzichtbare werk niet langer op jouw schouders rust. Als iemand aan je vraagt, hoe het gaat? Kan je met een brede glimlach zeggen dat het allemaal ‘zijn gangetje’ gaat. Iets wat simpel lijkt, is vaak ver weg van onze dagelijkse realiteit.
Ik denk voor de gein aan alle TechBro’s die ik op de Dutch Blockchain Week ontmoette toen ik daar als jurylid in het panel zat voor de hackathon om verdachte transacties te detecteren. Van het publiek was 99,7% man op dit evenement. Een ongepaste off-topic vraag komt bij mij op wanneer ik daar rondloop in mijn favoriete TradWife outfit, waarvan menig man daar aangeeft dat ik er zo ‘classy’ uit zie. Hoeveel van die mannen die hier rondlopen, dragen thuis de mentale last van het huishouden?
Wie werkt in AI Engineering weet dat de verdeling vrouw/man hier nog altijd rond de 10/90, soms gaat het vrouwenaandeel richting de 20, maar we zijn nog altijd verre van een gelijke verdeling. Ook daar is werk aan de winkel. Met de oprichting van Klaar is Kees snijdt het mes dus aan twee kanten, we verhogen het aantal vrouwelijke oprichters van een technische startup én we gaan veel vrouwen vrijspelen in het huishouden, waardoor zij energie overhouden om de wereld te verbeteren of gewoon iets leuks voor zichzelf te doen, no pressure.
Maar terug naar het huishouden en die mentale last. Je hoort dan vaak mannen vragen dat je gewoon kan aangeven als je hulp nodig hebt. Maar daar zit nou net de angel. Als jij al honderd ballen in de lucht aan het houden bent en hij stelt deze vraag: “kan ik anders ook iets doen?”. Dan gebeurt er iets.
Hoe behulpzaam deze vraag ook lijkt, er ontploft toch een soort tijdbom die al maanden onder je huishoudelijk werk ligt verstopt. Waarom? Omdat deze vraag impliceert dat jij het overzicht hebt, weet wat er nu het beste gedaan moet worden. Het vraagt je om energie te stoppen in de vraag: wat is nu een handige taak die hij kan oppakken? Het laadje in je hoofd waar alle taken van die week verstopt zitten, klapt open en onder engelengezang toont zich daar bijvoorbeeld de taak ‘het inruimen van de vaatwasser’. Dat zou echt handig zijn. Je hoofd laat zich wat schuin zakken en met puppy ogen vraag je: “Zou je dat willen doen, schatje?”
Als je je enigszins opgefokt voelt door die vraag dan lonkt een passief-agressief antwoord in de trant van ‘nee joh, ga lekker zitten je zal wel moe zijn.’ Om vervolgens weer als een boze machine zelf de vaatwasser in te ruimen, zoals een vriendin van mij laatst zei.
Een van mijn favoriete instafleuncer op dit vlak is de Amerikaanse Paige Connell:
Dus misschien een tip voor aanstaande Vaderdag? Een deel van jouw mentale last met een mooie strik eromheen. Dit kan in de vorm van een abonnement op Klaar is Kees:)
PS We gaan bijna starten met beta testen van de app, ik hou jullie op de hoogte!